Uşaklar! Nâmus, elden gideydi!

Bir ilginçlik var; son dönemlerde, en özel deneyimlerimi, mareketlerde yaşıyorum. Hayırdır?

Dün, yine marketteydim. Arabamla geziniyor ve ürünleri, gözden geçiriyordum.

Gözüm, bir şeylere ilişti; tatlı-tatlı gülümsedim. Aradan, bir sâniye geçmemişti ki, gözüm, yine aynı noktaya odaklandı...

Bir ürün reyonunun, benim yönümdeki yanında, çok güzel bir kıç ve bir o kadar güzel iki kalça vardı! Yine tatlı-tatlı gülümsedim.

Bakışlarımı, yukarıya doğru sektirdim; onyedi ilâ ondokuz yaşlarında bir kız idi; yalnızca, sol yanağını görebiliyordum. Gülümsememin eşliğinde, bakışlarımı, yeniden aşağıya sektirdim. Genç kızın, gerçekten de çok güzel kıvrımları vardı!

Bakışlarımı, yine yukarı çektiğimde, reyonun diğer yanında, kırkbeş ilâ elli yaşlarında bir kadın gördüm. O da, benim bakışlarımı farketmiş olacak ki, benim yönümde duran genç kıza, bir şeyler söyledi; ve koketçe kırıttı. Kadın, bana bakarken, bakışlarımı uzaklaştırdım.

Ama o sâniyeden sonra, ardımı bırakmadılar. Sezdirmemeye çalıştıkça, dahâ da göze batıyorlardı! Bir ara kız, "Hat er nicht schöne Haare, Mama?" dedi. ('Saçları, güzel değil mi, anne?')

Gülmemek için, kendimi, güçlükle tutabildim.

Ama bir ara, bakışlarını benden ayırdıklarında, anneyi gözlemledim. Kızın, dolgunca kıvrımları vardı; annenin kıvrımları ise, biraz dahâ dolgundu, ama şişko değildi; ince sayılabilecek bir beli vardı.

"Ah! Keşke sağlığım, yerli-yerinde olsaydı!" diye düşündüm.

Anne-kızın yanlarında, alış-veriş arabası yoktu. Bu da, fazla alış-veriş yapmayacakları demekti.

Belliydi ki, anne-kız, benimle ortaklaşa ilgileniyordu!

Artık markette, uzunca kalmayı göze almıştım; onlar çıkınca, ben de çıkabilirdim. Onlardan önce çıksaydım, benimle tanışmaları için, olanakları çoğalabilirdi!

Şanssız dilberler, sağlıklı olmadığım bir dönemde, beni görmüşlerdi; çok şanssızmışlar!

Epey bir süre sonra, sonunda kasaya gittiler!

Biraz bekledikten sonra, ben de kasaya yöneldim.

Hadi; kadına, diyeceğim yok... İki yetişkin kadınla, büyük zevkle sevişirim...

Ama o yumurcak? Yok artık!!!

Uşaklar! Nerdeysa, nâmus elden gideydi! Vollâ!


Târih: 05.05.2017 | Tıklama: 127 | Bölüm: Günlüğüm


 
 
2005 © Erol Sürül | erol-surul(at)alazli(dot)net
Ağbağımın, tüm hakları saklıdır.   |   Bu ağbağ, www.alazli.org olanaklarıyyla sağlanmıştır.
Impressum | Copyright | Telif   |   Ağbağ Yönelgesi
Güldürü  |  Ağ bağlantıları  |  Sözlüğüm
Düşmanlarımın çoğulluğu, nâdir dostluklarımın, kalitesini yükseltir.